12-05-07

Om depressief van te worden.

DepressedGisteren naar de kinésist geweest en daar oefeningen moeten doen. Tijdens die oefeningen heb ik geen pijn gevoeld in de achillespees. Raar volgens de kinésist, want moest ik opnieuw een achillespeesontsteking hebben, zouden die oefeningen gepaard gaan met pijn. Ofwel zou ik dus geen achillespeesontsteking hebben en komt de pijn in de achillespees van een uitstraling van een ander letsel in de linkervoet, ofwel heb ik een hoge pijngrens. Eerlijk gezegd ben ik het kotsbeu van die "ofwels". Ik wil 100% zeker zijn wat het wel is !!! Maandag bel ik om een afspraak te maken bij de sportdokter van werkcollega Yves, die dokter neemt telkens een echo. Tot nu toe zijn de diagnoses bepaald geweest door mijn gevoel in de voet en het gevoel van de dokter en kinésist, dus geen echo of dergelijke. Net als Julie heb ik mentaal afscheid genomen van de 20 km van Brussel. Ik ga gewoon efkes rusten en revalideren van die stomme voet. Een beetje fitnessen en daarna rustig terug beginnen lopen, zonder tijdsdruk van vooropgestelde doelen. Het is echt deprimerend, net vóór Dwars Door Brugge, maar vooral Brussel zo sneuvelen.

16:59 Gepost door Epo in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

shit balen zeg, en dan vooral 't feit dat de diagnose blijkbaar niet gesteld kan worden, hoe weet je dan hoe het aan te pakken hé. Hopelijk helpen enkele dagen rust en hoef je het idee om Bxl te lopen toch niet zomaar op te bergen, je kan er altijd een duurloopje van maken hé. Véél beterschap!!!

Gepost door: Ruthje | 12-05-07

Hmm Zoals Ruthje zei. Laat toch maar eerst eens kijken naar die voet. Indien het niets ergs is zou ik Brussel wel meedoen. Al was het maar voor de sfeer op te snuiven. Je kan altijd lopen stappen lopen. 'k Weet het das niet ideaal voor de motivatie maar Brussel is echt fun. Je kan Gerrit hazen :-)

Gepost door: Yves | 13-05-07

SHIT Sorry voor m'n taalgebruik, maar 't beschrijft wel wat ik wil zeggen. Ik begrijp je 100% Epo, en 't is om bij te janken, om helemaal knetter van te worden en gefrustreerd. 'k Duim me te pletter dat de sportarts je kan helpen! Wat ik merk: die blogs zijn heel erg leuk als alles goed gaat en stimuleren je om door te trainen, maar als het slecht gaat, kan het je echt ambetant maken, als je merkt hoeveel al de anderen wel kunnen trainen enz.... Als het je allemaal teveel wordt, neem dan eens een loop én een blogpauze.... ik overweeg het in ieder geval zelf! Kop op en veel beterschap

Gepost door: Julie | 13-05-07

toffe sport hé , 't is inderdaad klote , maar je kan er bitter weinig aan doen , sommigen lopen duizenden km's en hebben nooit niks , sommigen hebben wonderdokters en kunnen direct weer verder , ikzelf sukkel momenteel ook van de één in de andere blessure , ik kan dan nog niet klagen er zijn ergere blessures , maar ik word ook zot als ze niet echt kunnen zeggen wat het juist is en waaraan het ligt , ik weiger ook pertinent nog medicamenten te slikken of zolen en dergelijke te kopen , het is gekomen vanzelf , wel 't moet verdwijnen vanzelf ook . Ik versta ook uw uitkijken naar een doel en plots zien dat het weeral niet haalbaar zal zijn wegens een blessure , toch houd ik er de moed nog in dat ik ooit weer zal vlammen , veel succes met uw revalidatie en vooral de moed niet opgeven .

Gepost door: roadrunnerke | 14-05-07

De commentaren zijn gesloten.